Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Монгол хар төмрөөр хараат улс болох уу

Улсын хилд ойролцоо оршдог Сүхбаатар аймгийн төвөөс ачааны машин олох хэцүү болж гэнэ. Учир нь, урагшаа төмөр гаргах гэсэн хүмүүс ачааны машиныг өндөр үнээр хөлсөлж өдөр, шөнөгүй явж байгаа болохоор тэр. Төмрийн экспортын татварыг хоёр дахин нэмчихээд байхад уу гэж гайхаж болох юм. Гэхдээ энэ нь тийм ч үр дүнтэй арга биш бололтой.
Нэг тонн төмөрт 350000 төгрөгийн татвар төлж байж улсын хилээр гаргах ёстой л доо. Гэвч 20 тонныг аччихсан атлаа нэг тонных нь татварыг нь төлөөд л гаалиар гардаг аж. Гаалийн ажилтнуудын хариуцлагагүй, мөнгөнд улайрсан мөчид ухаантнуудын харгайгаар хууль зөрчигдөж, улс орон хохирсоор байна.
Төмөр боловсруулдаг үндэсний ганц үйлдвэрт түүхий эд олдохоо больжээ. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр бүрэн хүч чадлаараа ажиллаж чадахгүй байгаагийн учир нь үндсэн түүхий эд болох хаягдал хар төмрийг хилээр гаргаж өдөр ирэх тусам үнэ нь өсч байгаатай холбоотой. Улсын хилээр гарч буй төмрийн хэмжээ 2002 онд 2983,5 тонн байснаа 2003 онд хоёр дахин нэмэгдэж 4075,2 тонн, 2004 оны эхний арван сарын дүнгээр бараг дөрөв дахин өсч, 17451,5 тонн болжээ. Гэхдээ энэ тоо баримт Гаалийн ерөнхий газарт мэдэгдэж татвараа төлсөн, өөрөөр хэлбэл, хуулийн дагуу хилээр гарсан нь. Үүний цаана хичнээн хэмжээний төмөр хулгайгаар Хятадын өмч болж байгааг барагцаалах аргагүй юм.
Хэдэн жилийн өмнө Вьетнам улс Орост сурч байгаа оюутан бүрт таван ширхэг төмөр түмпэн авчрах үүрэг ногдуулж, нөгөөдүүл нь улсынхаа бодлогыг хэрэгжүүлж, даалгавраа биелүүлэхийн тулд хэдэн түмпэн гаалиар гаргах гэж үйлээ үздэг байжээ. Учир нь Вьетнам дотооддоо төмөр үйлдвэрлэдэггүй, тэр түмпэнг дахин боловсруулж, чухал хэрэгцээт бүтээгдэхүүн хийдэг байжээ. Өнөөдрийн энэ нөхцөл байдлаас харахад манай улсад ийм зүйл тохиолдохгүй гэхийн баталгаа алга. Хоёр гуравхан сарын өмнө нэг тонн нь 25-30 мянга байсан төмрийн үнэ өнөөдөр 65-75 мянган төгрөгт хүрээд байна. Дарханы хар төмөрлөгийн үйлдвэр үйл ажиллагаагаа зогсоож, гал алдахгүйн тулд түүхий эд авах үнээ 50 мянга байсныг 70 мянга болгож хэрэндээ л арга хэмжээ авсан ч хүчин чадлынхаа тал хүрэхгүй хувийг л ашиглаж байгаа аж. Хар төмрийн үнэ өсөх тусам хонжоо хайсан ухвар мөчид хүмүүсийн загатнасан газар нь маажих шиг болж өч төчнөөн төгрөгийн өртөг бүхий улсын өмч рүү гар дүрж, буруу гараар орж эхэлсэн. Тэрхүү чухал эд ангиудыг Хятадуудын байгуулсан хайлуулах үйлдвэр чимээгүйхэн бодийг нь хөтөлсөөр…
Саяхан гэгээн цагаан өдрөөр замын хөндлөвч төмрийг хөрөөдсөн, өндөр хүчдэлийн шугамын суурийг гагнуураар салгаж хулгайлахыг завдсан зэрэг хэрэг гарсан нь нэгийг өгүүлээд байх шиг. Тэр ч бүү хэл, худаг дээрээс өдөрт 20 литрийн бидон, усны тэрэг олноор алга болж, гадна тавьсан тогоо, шанага тэсэхээ больсон айлын тоо ч хэдэн зууд хүрээд байна. Улсын хилээр төмөр гаргахыг бүр мөсөн хориглох цаг болсон юм биш үү.
Хаягдал төмөр тушааж хэдэн төгрөг олох гэсэн бодолтой зарим хүн нас барсан нэгнээ хүндэтгэж, оршуулдаг зан заншлыг уландаа гишгэж, талийгаачаас сэжиглэж цээрлэхийг ч умартан оршуулгын газрын хайс, нэрийг нь бичсэн алга дарам төмрийг хүртэл хуулан авч байна.
Магадгүй, хэдэн жилийн дараа бид вьетнамчуудын түүхийг давтаж, ширмэн тогоонд хоол цайгаа хийж ч чадахгүй болох нь дээ.
Жилд 100 мянган гаруй тонн арматур цутгаж, барилгын компаниудад нийлүүлдэг үндэсний ганц үйлдвэр түүхий эдгүй болж зогсоход хүрвэл яана аа.
Үйлдвэрлэл, эдийн засаг гээд олон зүйлээр гадаад орнуудаас хараат оршдог улс орон маань хар төмрөөр ч бас хараат болохыг үгүйсгэх арга алга.
2004.11.08, Зууны мэдээ

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments
Back to top button