Хүүхдийн наймаанд хятадууд амтшиж нийслэлд хүүхдийн хулгай нүүрлээд байна

Энэ үг танд нэгийг бодогдуулах биз ээ. Хүүхдийн эрхийг хамгаалах олон байгууллага байдаг ч гэсэн тэдэн шиг цэвэр эрхтэнтэй, эрхтэний наймаанд хамгийн эрэлттэй нэгэн байхгүй. Гэтэл яагаад заавал хүүхэд гэж. Дэлхий дээр Монгол хүүхдүүдийн наймаа эрэлттэй барааны нэг гэвэл та итгэх үү? Харамсалтай боловч энэ үнэн. Гадаадад жуулчлахаар явж байгаа ихэнх гэр бүлүүдийн хүүхдүүд учир битүүлгээр алга болж, бүр эх орондоо байгаа хараа хяналтгүй хүүхдүүдийн тоо буурч байгаа нь танд нэгийг бодогдуулж буй. Ер нь хилийн чанадад бага насны хүүхдээ дагуулж яваа гэр бүлийнхний дунд наймаачдын бага насны хүүхдээ хол дагуулж явах осолтой шүү гэсэн нь ч учиртай. Сэтгэл хирдхийлгэсэн, хүүхдийн эрхтэний наймааны талаарх дуулиант мэдээллийг сонссон хэрнээ юу ч болоогүй мэт нүдэн балай, чихэн дүлий явсаар л байх уу? Өнгөрөгч оны зун Эрээн хотоос бараа татахаар явсан гэр бүлийн найман настай охин ядраад байна гэж буудалдаа үлдээд, ээж аав нь буцаад ирэхэд унтсан юм шиг хэвтэж байжээ. Ээж нь босоорой гэж таттал, охиных нь амийг бүрэлгэж, дотор эрхтэнийг нь юу ч үгүй болтол нь аваад дээгүүр нь цустай алчуураар бүтээн тавьсан байжээ. Энэ хэргийн талаар эх нь Эрээний цагдаа нарт мэдэгдэж алуурчныг олж өгөхийг хүссэн боловч өнөө хүртэл гэмт хэрэгтнүүд илрээгүй хэвээр л. Нийт ард иргэддээ анхааруулахад үр хүүхдээ гадна хөрш орон уруу авч явахыг цээрлэгтүн. Бас нэгэн аймшигт түүхийг сөхвөл Бээжингээс бараа авахаар явж байсан нэгэн гэр бүл дөрвөн настай хүүгээ дагуулан явж байжээ. Тэгээд хүүгээ ядарчихна хэмээн дээрхийн адил буусан буудалдаа үлдээгээд өдөржингөө бараа авахаар гадуур явжээ. Ядарсаар гэртээ иртэл хүү нь орон дээрээ цаашаа хараад унтаж байж. Хүүгээ босгохоор очсон эх, үрийнхээ хоосон болсон цээж дотрыг цустай гараараа тэвэрсээр сууж байлаа. Мөн л хэргийн талаар цагдаа нарт даатгаж, хүүг нь хөнөөсөн этгээдүүдийг олох гэсэн авч олдоогүй. Харин нийслэл хотын хэмжээнд гэвэл энэ наймаа газар авч, хүүхдийн цусанд дурлагчдын хорхойг гозолзуулдаг нь гудамжны, бидний хэлж заншсанаар траншейны хүүхдүүд. Тэднийг хайгаад, сураад ирэх хүн байхгүйн дээр хэний ч хий гэсэн бүхнийг хийж, дуулгавартай итгэмтгий багачууд. Эцэг эхийн хараа хяналтгүй, гадуур хоног төөрүүлэн яваа эдгээр хүүхдүүд эрхтэний наймааны нэгэн томоохон, үнэ төлбөргүй олз. Нэг үеэ бодвол хэвлэл мэдээллийн хэрэгслээр хүүхдээ эрж хайх эцэг эхийн тоо буурчээ. Тэгтэл өнөөдөр тэд энэхүү аймшигтай, эрхтэний наймаачдын золиос болж байгааг хэн ч мэдэхгүй. Гэтэл тэдний тоо багассанд томчууд нь улс орны хөгжлийн илэрхийлэл гэцгээж, ядуу ард иргэд нь тэд өдийд том болцгоочихсон, ажил хөдөлмөр хийж яваа гэж ам гарах. Ачир дээрээ энэ хэр үнэн юм бол? Тэдний хэд нь чухам нас биед хүрч, ажил хийж, амьдралаа хөлөө олж, хэд нь учир битүүлгээр алга болсон бэ гэдэг энэ асуултыг хэн ч асуухыг хүсдэггүй бөгөөд хэн ч мэдэхийг хүсдэггүй. Хэрвээ тэд үнэхээр насанд хүрч, багачууд нь асрамжийн газар, хоргодох байранд хүмүүжиж байгаа гээд бодоод үзвэл манайд асрамжийн газар тэднийг бүгдийг багтаахаар тийм том бил үү? Сүүлийн жилүүдийн тооцоогоор гудамжны хүүхдүүдийн тоо 4000 гаран байсан. Тэгвэл тэдний дийлэнх нь 4-15 насны багачууд байжээ. Харин энэ хүүхдүүдийн бараг тал нь насанд хүрсэн гэж үзвэл үлдсэн 200 гаад хүүхдүүд нь хаашаа орсон байж таарах вэ? Гэтэл хамгийн сүүлийн судалгаагаар зөвхөн нийслэлд байгаа хараа хяналтгүй, траншейны хүүхдүүдийн тоо 70 хүртлээ буурчээ. Энэ хүүхдүүд хаашаа орчихов? Дээрх асуултыг та өөрөөсөө асуугаад үз. Өнгөрөгч оны зун Яармаг орчмын нутаг дэвсгэрт хэдэн хүүхэд сагс тоглож байх үед бөмбөг нь траншейны нүхэнд унажээ. Бөмбөгөө авахаар траншей уруу ортол нь хамаг цусыг нь юүлсэн хүүхдийн хатсан цогцос олджээ. Энэ хэргийн эргэн тойронд ч гэсэн хүүхдүүдийн дунд Яармагийн хавьд хүүхдийн эрхтэний худалдаа хийдэг хужаа нарын бүлэг байдаг талаар зарим нэг хүүхдүүд ам нээж байсан бөгөөд олны үг ортой гэдэг.
/Өнөөгийн төрх/

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments

Хүүхдийн наймаанд хятадууд амтшиж нийслэлд хүүхдийн хулгай нүүрлээд байна

Энэ үг танд нэгийг бодогдуулах биз ээ. Хүүхдийн эрхийг хамгаалах олон байгууллага байдаг ч гэсэн тэдэн шиг цэвэр эрхтэнтэй, эрхтэний наймаанд хамгийн эрэлттэй нэгэн байхгүй. Гэтэл яагаад заавал хүүхэд гэж. Дэлхий дээр Монгол хүүхдүүдийн наймаа эрэлттэй барааны нэг гэвэл та итгэх үү? Харамсалтай боловч энэ үнэн. Гадаадад жуулчлахаар явж байгаа ихэнх гэр бүлүүдийн хүүхдүүд учир битүүлгээр алга болж, бүр эх орондоо байгаа хараа хяналтгүй хүүхдүүдийн тоо буурч байгаа нь танд нэгийг бодогдуулж буй. Ер нь хилийн чанадад бага насны хүүхдээ дагуулж яваа гэр бүлийнхний дунд наймаачдын бага насны хүүхдээ хол дагуулж явах осолтой шүү гэсэн нь ч учиртай. Сэтгэл хирдхийлгэсэн, хүүхдийн эрхтэний наймааны талаарх дуулиант мэдээллийг сонссон хэрнээ юу ч болоогүй мэт нүдэн балай, чихэн дүлий явсаар л байх уу? Өнгөрөгч оны зун Эрээн хотоос бараа татахаар явсан гэр бүлийн найман настай охин ядраад байна гэж буудалдаа үлдээд, ээж аав нь буцаад ирэхэд унтсан юм шиг хэвтэж байжээ. Ээж нь босоорой гэж таттал, охиных нь амийг бүрэлгэж, дотор эрхтэнийг нь юу ч үгүй болтол нь аваад дээгүүр нь цустай алчуураар бүтээн тавьсан байжээ. Энэ хэргийн талаар эх нь Эрээний цагдаа нарт мэдэгдэж алуурчныг олж өгөхийг хүссэн боловч өнөө хүртэл гэмт хэрэгтнүүд илрээгүй хэвээр л. Нийт ард иргэддээ анхааруулахад үр хүүхдээ гадна хөрш орон уруу авч явахыг цээрлэгтүн. Бас нэгэн аймшигт түүхийг сөхвөл Бээжингээс бараа авахаар явж байсан нэгэн гэр бүл дөрвөн настай хүүгээ дагуулан явж байжээ. Тэгээд хүүгээ ядарчихна хэмээн дээрхийн адил буусан буудалдаа үлдээгээд өдөржингөө бараа авахаар гадуур явжээ. Ядарсаар гэртээ иртэл хүү нь орон дээрээ цаашаа хараад унтаж байж. Хүүгээ босгохоор очсон эх, үрийнхээ хоосон болсон цээж дотрыг цустай гараараа тэвэрсээр сууж байлаа. Мөн л хэргийн талаар цагдаа нарт даатгаж, хүүг нь хөнөөсөн этгээдүүдийг олох гэсэн авч олдоогүй. Харин нийслэл хотын хэмжээнд гэвэл энэ наймаа газар авч, хүүхдийн цусанд дурлагчдын хорхойг гозолзуулдаг нь гудамжны, бидний хэлж заншсанаар траншейны хүүхдүүд. Тэднийг хайгаад, сураад ирэх хүн байхгүйн дээр хэний ч хий гэсэн бүхнийг хийж, дуулгавартай итгэмтгий багачууд. Эцэг эхийн хараа хяналтгүй, гадуур хоног төөрүүлэн яваа эдгээр хүүхдүүд эрхтэний наймааны нэгэн томоохон, үнэ төлбөргүй олз. Нэг үеэ бодвол хэвлэл мэдээллийн хэрэгслээр хүүхдээ эрж хайх эцэг эхийн тоо буурчээ. Тэгтэл өнөөдөр тэд энэхүү аймшигтай, эрхтэний наймаачдын золиос болж байгааг хэн ч мэдэхгүй. Гэтэл тэдний тоо багассанд томчууд нь улс орны хөгжлийн илэрхийлэл гэцгээж, ядуу ард иргэд нь тэд өдийд том болцгоочихсон, ажил хөдөлмөр хийж яваа гэж ам гарах. Ачир дээрээ энэ хэр үнэн юм бол? Тэдний хэд нь чухам нас биед хүрч, ажил хийж, амьдралаа хөлөө олж, хэд нь учир битүүлгээр алга болсон бэ гэдэг энэ асуултыг хэн ч асуухыг хүсдэггүй бөгөөд хэн ч мэдэхийг хүсдэггүй. Хэрвээ тэд үнэхээр насанд хүрч, багачууд нь асрамжийн газар, хоргодох байранд хүмүүжиж байгаа гээд бодоод үзвэл манайд асрамжийн газар тэднийг бүгдийг багтаахаар тийм том бил үү? Сүүлийн жилүүдийн тооцоогоор гудамжны хүүхдүүдийн тоо 4000 гаран байсан. Тэгвэл тэдний дийлэнх нь 4-15 насны багачууд байжээ. Харин энэ хүүхдүүдийн бараг тал нь насанд хүрсэн гэж үзвэл үлдсэн 200 гаад хүүхдүүд нь хаашаа орсон байж таарах вэ? Гэтэл хамгийн сүүлийн судалгаагаар зөвхөн нийслэлд байгаа хараа хяналтгүй, траншейны хүүхдүүдийн тоо 70 хүртлээ буурчээ. Энэ хүүхдүүд хаашаа орчихов? Дээрх асуултыг та өөрөөсөө асуугаад үз. Өнгөрөгч оны зун Яармаг орчмын нутаг дэвсгэрт хэдэн хүүхэд сагс тоглож байх үед бөмбөг нь траншейны нүхэнд унажээ. Бөмбөгөө авахаар траншей уруу ортол нь хамаг цусыг нь юүлсэн хүүхдийн хатсан цогцос олджээ. Энэ хэргийн эргэн тойронд ч гэсэн хүүхдүүдийн дунд Яармагийн хавьд хүүхдийн эрхтэний худалдаа хийдэг хужаа нарын бүлэг байдаг талаар зарим нэг хүүхдүүд ам нээж байсан бөгөөд олны үг ортой гэдэг.
/Өнөөгийн төрх/

0 Сэтгэгдэл
Inline Feedbacks
View all comments
Back to top button